20 mean comments for 1 statement

Enige tijd geleden plaatste iemand iets op Facebook. Het ging om een nieuwsbericht waar zij een mening over had en ik ook. Ik typte me suf. Probeerde mijn betoog ook zo duidelijk mogelijk neer te zetten. Het werden twee lange betogen.
Tot het aan me begon te knagen. Terwijl ik daar op de bank zat, bedacht ik me dat woorden soms zo uit verband gerukt kunnen worden. Dat je het grijze gebied niet op zwart en wit kunt horen. Ik besloot daarom iets te doen wat ik niet snel doe: Ik verwijderde mijn 2 reacties.

Terwijl ik dat gedaan had, kruisten mijn verwijdering en een reactie van een ander elkaar waarschijnlijk. Hierin werd heel duidelijk aangegeven dat ze het niet eens was en probeerde ze met veel uitroeptekens haar punt te maken. Dat er niet over ze en we gesproken moest worden. Het leek erop dat ze wilde zeggen dat we niet met ons vingertje moesten wijzen.
En op dat moment werd ik een beetje verdrietig. Want via deze korte reactie, werden wij allebei afgeschilderd als een stel vrouwen die kortzichtig waren. En dat ben ik niet (diegene die het plaatste ook niet). Ik werd verleid om weer een reactie achter te laten om mijn punt duidelijker te maken. Of te zeggen dat ze gelijk had dat er niet gewezen moet worden met een vingertje (en zij dat eigenlijk dus ook niet zou moeten doen) maar ja, dat doe je dan ook weer niet. Ik baalde er ook een moment van dat ik mijn reacties niet had laten staan, om die meid te helpen aangezien wij er allebei niet bij konden met ons hoofd in vergelijking tot de criticaster. Misschien moest ik nog een reactie plaatsen..? En toen liet ik het rusten. Ik liet het sudderen en koos ervoor gewoon niet meer te reageren. Iets in mij zat in tweestrijd, want dit is niets voor mij. Maar het was het gezeik gewoon niet waard. Ik had er niet eens zin in, om me te gaan verantwoorden tegenover een totaal onbekend persoon.

Omgaan met negatieve reacties

Dat is nog wel een puntje: Omgaan met negatieve reacties. Als je één statement de wereld in slingert, blijft het je achtervolgen en krijg je er bij wijze van spreken 20 negatieve reacties voor terug. Vroeger had ik er geen moeite mee, ik riep van alles. Had nergens moeite mee en stond echt achter alles wat ik zei. Er was geen grijs, alleen zwart en wit. Tot ik ouder werd en tot internet een groter onderdeel van ons leven werd en je sindsdien moet oppassen met wat je online zet. Want het kan je je leven blijven achtervolgen! En dan wil ik niet als ik een carrièremogelijkheid krijg, een reactie van 100 jaar geleden voorgeschoteld krijgen. Ik merk dat ik vaak een stuk rustiger ben geworden in mijn betogen - in plaats van direct overal met gestrekt been in te gaan (ja, dat deed ik en doe ik thuis overigens nog steeds). Ik ontdek meer grijze gebieden, kies mijn woorden wat zorgvuldiger, waardoor ik me dus ook de reacties daarop meer aantrek.


Goed, terug naar het omgaan met slechte reacties. Hoe doen jullie dat?

Labels: