PDS - Deel 17 - Dag PDS!

Na mijn Gran Canaria ziekenhuisopname - een van de vele - ben ik sinds 2013 'probleemvrij'.

Hoe kan je probleemvrij worden?

Ik kwam erachter dat het voor mij heel belangrijk was om de 3 R's aan te houden: Rust, Regelmaat en Reinheid. De rust betekent op tijd naar bed toe gaan en zorgen dat je gezond leeft. Regelmaat staat bij mij voor met regelmaat leven en eten, dus op ongeveer dezelfde tijden eten (ik eet de hele dag door, maar wanneer ik eet is op bepaalde tijden die ik altijd aanhoud, mijn maag knort vanzelf rond dezelfde tijd) en proberen mij in het ritme te houden van rond dezelfde tijd gaan slapen.
Reinheid betekent: geen stress. Door mijn gedachten rein te houden, word ik niet gestresst en ik probeer ook zo min mogelijk te lang te werken. Ik ga sporten en doe aan yoga. Mediteren blijft hoog op mijn to do lijst staan, maar op de een of andere manier is dat erbij ingeschoten. Ik kan het echter iedereen aanraden. En met reinheid bedoel ik ook puur en eerijk voor je lijf zorgen en en puur en eerijk eten. Dat is het beste voor je buik: niet te vet, niet te kruidig eten. En vooral, lief voor jezelf zijn.

Dagboek

Daarnaast kan ik zeker aanraden om een dagboek bij te houden met betrekking tot eten en drinken en hoe je je voelt (stresslevel bijvoorbeeld, slecht geslapen etc). Dit geeft goed inzicht in je problemen en vaak zie je patronen. Dit zou je verder kunnen helpen!

Mocht je last krijgen van je buik, dan helpen de volgende dingen:



Regulan

Regulan kan voorgeschreven worden door je dokter. Ik heb goede ervaringen met Regulan. Het zorgt ervoor dat je darmflora wordt gereguleerd, wat erop neerkomt dat je stoelgang altijd hetzelfde is. Mocht je PDS hebben op het niveau hebben als ik dat heb, dus veel pijn en een onregelmatige stoelgang, dan kan dit ook helpen. Mensen met PDS en constante diarree durf ik niet te zeggen hoe dit uitpakt. Je moet uiteraard altijd eerst contact opnemen met je huisarts, aangezien ik dit niet ben.

Mijn medicatie

Mocht je verder geïnteresseerd zijn in de medicatie die ik kreeg, dan zijn dat de pillen duspatalin en omeprazol. Duspatalin is voor de pijn in je darmen en omeprazol is een maagbeschermer. Deze twee medicijnen zijn alleen verkrijgbaar op recept bij de apotheek. Bovendien gebruikte ik er domperidon naast om me van snelle misselijkheid te ontdoen. Dit is niet meer verkrijgbaar bij de drogist (helaas!). Ik begreep ook laatst dat omeprazol niet goed voor je bloeddruk zou kunnen zijn? Anyway, ik slik inmiddels ook geen van deze pillen meer omdat ze in the end niet hielpen. Alleen heel kort in het begin.

PDS. The End.

Is de koek nu op? Ja, voorlopig wel. Ik heb besloten om mij bij de diagnose PDS neer te leggen... voorlopig. Als ik over 10 jaar nog steeds buikproblemen heb, heb ik mij voorgenomen om weer eens naar de dokter te stappen. De wetenschap is dan weer wat stappen verder, dus wie weet hoe ze me dan kunnen helpen. Tot die tijd denk ik dat het een mindset is. PDS is een ziekte waarmee je moet leren leven. Want PDS kan niet genezen worden. Ik heb zelf nooit het idee gehad dat ik PDS heb, maar dat er iets anders aan de hand is. Misschien omdat ik het geaccepteerd heb dat ik minder last van mijn buik heb tegenwoordig, dat weet ik niet zeker, maar ik weet wel dat ik er zelf kalmer en rustiger mee om kan gaan. De enige dingen die ik nog stelselmatig doe is checken of er een toilet in de buurt is als ik uit eten ga en verder maak ik me nergens meer druk om. Als ik ziek word, dan word ik ziek... En misschien helpt het een heleboel als je zo rustig ermee om gaat. Ik wil in ieder geval mijn leven er niet meer te veel op afstemmen wat ik in het verleden wel deed. Ik kan mijn leven nu gewoon leven, hoewel ik nog steeds moet opletten op wat ik eet, maar ik laat me niet meer bang maken door mijn buik. Ik zorg voor mijn lichaam, ik eet zo goed mogelijk en ik probeer zo min mogelijk stress te hebben. De PDS zal altijd een onderdeel van mijn leven zijn, maar het bestuurt mijn leven niet. En daar ben ik heel blij om.

Labels: , ,