vrijdag 27 maart 2015

Zwangerschap is geen gemeengoed

Op feestjes en partijen wordt de vraag maar wat graag gesteld: En, wanneer komen de kleintjes bij jullie? Hoewel het vast lief bedoeld is, wil ik graag wat onduidelijkheden de wereld uit helpen.

Om te beginnen is zwanger zijn geen gemeengoed. Nederlanders hebben de akelige gewoonte om over zwangerschap te praten alsof dit voor iedereen is weggelegd en daarnaast alsof het bij je leven hoort en je altijd al zo had gewild. Als er een dame met dikke, zwangere buik voorbij loopt grijpt iedereen massaal naar haar om te kunnen voelen aan de buik. Wie zegt dat dit op prijs gesteld wordt? En wie zegt dat jij zomaar naar mijn kinderwens mag vragen? Is dat niet een gevoelig en zeer persoonlijk onderwerp?
Omdat wij het allemaal heel normaal vinden, dat je een gezin zal gaan stichten, worden de vragen ook heel normaal gevonden, maar ik kan je verzekeren: Dat is het niet.

Dialoog

Een vriendinnetje vertelde dat zij de vraag regelmatig kreeg en dat zij langdurig geprobeerd hadden, maar het helaas niet was gelukt. Zodra ze dit vertelde aan mensen, viel het gesprek stil. Want daar kan de gemiddelde mens blijkbaar niet mee omgaan. Teleurstelling is een onderdeel van het leven en in plaats van het gesprek stil te laten vallen, kan je ook verder praten hierover. Het is verschrikkelijk jammer als je graag een kindje zou willen in je leven en dit niet lukt. Ik begrijp best dat het een moeilijk proces is, met verlangen, verwachting en verdriet. Ik vind het jammer dat er een taboe op rust en dat dit soort onderwerpen gemeden worden. Alsof we met zijn allen alleen mogen praten over de makkelijke zwangerschappen. Als je dus de vraag stelt en iemand vertelt een verhaal zoals ik hierboven noem, wees dan ook oprecht geïnteresseerd. Het verhaal kan namelijk ook wel eens anders uitpakken dan je eerst had verwacht. Wees er voor haar. Ga die dialoog aan.

Geen kinderwens

De vraag wordt ook regelmatig aan anderen gesteld: Maar sommigen WILLEN geen kinderen. Daar kan niemand iets aan veranderen. In kinderloos zijn hebben we verschillende varianten: Ik ben een goed voorbeeld. Toen ik klein was riep ik al dat ik geen kinderen wilde. Later dacht ik te wachten op de oermoedergevoelens, het instinct. En die heb ik niet. Geen rammelende eierstokken, hoewel daar zo lacherig over gedaan wordt. In mijn geval zal mijn keuze een puur rationele zijn, in plaats van een emotionele zoals bij de meesten het geval is. Als ik vertelde dat ik geen kinderwens had, werd ik vreemd aangekeken. Er werden rare opmerkingen over gemaakt en ik werd haast aangezien voor de antichrist. Want als je niet van kinderen houdt, wat voor een mens ben je dan?
Weer bij anderen liep het leven even anders; je kwam niet de juiste op je pad tegen en vertikt het om met de eerste de beste kindjes te maken. Óf je hebt de keuze gemaakt dat je absoluut geen kinderen wilt, om wat voor een reden dan ook.
In alle gevallen hoef je je nooit, maar dan ook nooit, te verantwoorden. Het blijft als een paal boven water staan: Het is JOUW leven en het is niet oké om ernaar te vragen tenzij oprecht geïnteresseerd en lichtelijk aangepast in de bevraging. Want in de vraag ligt, zonder dat mensen het soms door hebben, al een waardeoordeel. Aangezien je nooit weet wat voor een gevecht zich afspeelt, waar jij niet vanaf weet, of welke afwegingen een persoon heeft gemaakt om tot een besluit of deze situatie te komen, dien je je vraag beter te formuleren. Generaliserend gesproken verwachten mensen vaak ook geen antwoord als 'ik heb geen kinderwens'. Daarmee kunnen we niet omgaan. Maar ieder mens is uniek, laten we dan ook respect hebben voor de verschillende keuzes binnen kindervol of kinderloos te willen zijn :)

Voor wat goede research over het onderwerp, kan ik je melden dat ook celebrities regelmatig gevraagd worden waar de baby's nu toch blijven. En dit zijn enkele van hun antwoorden: Women who had the best response to society's biggest expectation.


Ik zou graag willen weten hoe jij hier over denkt?

woensdag 25 maart 2015

Ben jij een camping- of huisjestype?

blue camper van
Mensen zijn op te splitsen in verschillende types: Het huisjestype of het campingtype. Het huisjestype is de mens die het liefst in huisjes dan wel appartementen en hotels verblijft. De andere is een rasechte kampeerder.

Kampeertype

Ik val overduidelijk onder het kampeertype. De grote test die mijn lief nog moest doorstaan was samen op vakantie gaan.... op de camping. Deze rol vervulde hij glansrijk. Geen moment heeft hij gezeurd of gepiept over het minimale comfort. De arme man had nog nooit van zijn leven een haring in de grond geslagen en mocht met onze allereerste echte vakantie direct coldturkey van zijn chique bestaan afkicken. Ik had een eigen (kleine) tent en we hadden een éénpittertje waarop we dus ook in één pan alles klaar moesten maken. Op onze hurken. In het donker. Alles paste in de achterbak van mijn racewagen en op de achterbank was alleen ruimte voor mijn heerlijke bodyboard en twee slaapmatjes. Geen idee wat hij gedacht heeft toen hij zag hoe we meer dan een week gingen doorbrengen, maar hij gaf geen kik.

De Grote Vakantie

Ik ben opgegroeid in een familie waar onze "Grote Vakantie" altijd in het buitenland plaatsvond. Dat begon met een tent (kan ik me niks van herinneren), veranderde naar een vouwwagen en vervolgens vlug naar een caravan. Als kinderen waren we dolenthousiast als we in een tent mochten slapen. Als je oud genoeg was, had je je eigen plekje waar je supertrots op was. Het voelde als een beetje op jezelf wonen. Erg zelfstandig en volwassen. Een groot avontuur waren die vakanties en mijn ouders genoten er zienderogen net zo van.
En dan wordt je wat ouder en denk je: Ik wil ook wel eens wat luxe. Je vertrekt eens naar een plek waar je niet gaat kamperen. Je verblijft in hostels want je wilt het kampeergevoel wel een beetje aanhouden en voor je het weet pak je het zo luxueus aan dat je een hele week op een 5* resort in Maspalomas verblijft. Hoewel ik absoluut geen moment spijt heb gehad van die beslissingen, mis ik het kamperen altijd wel een beetje.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, natuurlijk. Zo probeer ik mijn vakanties zo afwisselend mogelijk te houden. Dan gaan we kamperen en dan gaan we weer in een hotel overnachten. Het kan zomaar zijn dat beide in dezelfde vakantie voor komen. Want kamperen dat blijft toch wel mijn ultieme hang naar vrijheid. Waar ik zelf bepaal wat we doen en ik volledig op ga in het seizoen en de weersomstandigheden. Met de kippen op en met de kippen op stok. Waarbij je afgepeigerd in je bedje in de tent valt, omdat je zo veel frisse buitenlucht hebt binnen gehad, wat je compleet niet meer gewend bent. Voldaan kom ik altijd terug van dat soort vakanties.

La Palma

En toch ga ik volgende week op vakantie in een appartement. Daar hebben we een bad in zitten en daar ben ik verschrikkelijk blij om. Ik stuurde een appje naar mijn vriendin: "Wat een luxe! We hebben een bad volgens de beschrijving!" Zij was even enthousiast want als twee huurders, beschikken wij niet over een eigen bad. We kunnen dus niet wachten om daar ook gebruik van te maken. Ik verwacht: In de ochtend én in de avond. En daarnaast natuurlijk volop het eiland verkennen en bij lekker weer in zee en in het zwembad zwemmen. Want dat we een luxe plekje hebben, dat staat vast. We laten de inner hippie toch ook wel toe hoor tijdens ons weekje weg op La Palma. Even tot rust komen, in alle luxe van een westers appartementen complex. En voor de balans? Voor een mooi uitgebalanceerd vakantiepatroon ga ik dit jaar echt nog wel kamperen. Misschien zelfs wel in de USA ;)


Waar verblijf jij het liefste tijdens de vakantie? Op een camping of in een huisje?

Foto van Kyle Szegedi

maandag 23 maart 2015

Jo Frost Supernanny

Hoewel ik geen kinderen heb, kijk ik soms graag naar Jo Frost, Supernanny. Dat er in Nederland, sinds zij ons ook is gaan helpen, een hetze rondom haar en haar programma is ontstaan begrijp ik niet.

Opvoed skills

Persoonlijk vind ik de opvoedkundige skills van Nederlanders bedroevend. De kinderen die rondlopen zijn ongemanierd, respectloos en verwend. Natuurlijk niet allemaal (zo heb ik een heel leuk neefje en nichtje) maar dit is mijn algemene impressie. Jo Frost pakt deze kinderen, zonder tikken uit te delen, op een goede manier aan. Dat uitgerekend zij te horen krijgt dat haar manier van aanpak niet goed is, verbaast mij en tegelijkertijd niet. Want Nederlanders vinden het heerlijk om met hun vingertje naar een ander te wijzen.

Time outs

Zo zou zij niet genoeg aandacht besteed hebben aan een jongetje die meedeed met zijn mama aan het programma. Hij was verdrietig en werd niet voldoende getroost. Dat hij daarnaast verschrikkelijk onhandelbaar was, werd maar eventjes vergeten. Hij kreeg time-outs (beste uitvinding ooit, als je het mij vraagt) en tijdens die time-outs werd hij genegeerd. Wat ik logisch vind. Als een kindje iets gedaan heeft, wat niet door de beugel kan en hij wordt hiervoor in een time-out geplaatst vind ik dat alleen maar juist. Als ik vroeger straf kreeg, moest ik het bijna niet in mijn hoofd halen om te beginnen met huilen. Want ik kreeg straf met een reden, dat kon ik heel vervelend vinden, maar overdreven huilen daar werd niet aan gedaan. Dit wordt inmiddels bestempeld als harteloos en niet liefdevol ouderschap.

Opvoeding

Niets is minder waar: Ik ben volgens de regels van tegenwoordig streng opgevoed. Ik had respect voor mijn ouders, maar probeerde als kind altijd de grenzen op te zoeken. Kinderen weten dit volgens mij al vroeg, want ik kan me nog heel veel herinneren van mijn jeugd: Ik wist dat ik fout zat als ik straf kreeg. Ik was niet gek, ik had gewoon mijn best gedaan om te kijken of ik de grens over kon gaan. En als ik dat deed, dan was het los! Vervolgens kreeg ik een straf die hierbij paste, ook soms wel eens een tik. Daar ben ik niet slechter van geworden. Ik kreeg al op jongere leeftijd inzicht in wat wel en niet mocht en werd zelfstandiger. Mijn ouders zijn daarnaast altijd heel duidelijk in het straffen geweest. Er was geen grijs gebied tussenin, ik werd niet omgekocht om van ze te houden, ik werd niet omgekocht als ik zeurde en verveelde in de stad. Mijn ouders hebben geen moment geprobeerd om vrienden met mij te zijn, ze waren in de eerste plaats mijn ouders. En ze waren streng en rechtvaardig.
Ik kijk niet terug op een slechte jeugd. Ik heb zelfs een heel fijne, onbezorgde jeugd gehad. Met grenzen naast alle leuke dingen die je kan en mag doen als je klein bent: Ontdekken, meemaken, spelen en dan soms even in het halletje staan als je stout was geweest. Mijn ouders waren geweldig lief, ik was en ben nog steeds dol op ze en toen ik ouder werd, kreeg ik vanzelf een bijzondere band met ze. We zijn nooit vrienden geworden, omdat ze nog steeds en altijd mijn ouders blijven, maar wel ouders waar ik dolgraag naartoe ga. Ik hou van ze en het zijn allebei geweldige mensen (geweest). We kunnen elkaar nu op volwassen wijze de waarheid zeggen, respectvol met elkaar omgaan en soms, als het niet goed met mij gaat... mag ik als een kind (want dat blijf ik voor mijn moeder altijd) zeuren of uithuilen thuis. Dat is de beste band die je met je ouders kan hebben.

Dus is Jo Frost nu echt zo'n verschrikkelijk mens? Ik ben er speciaal nog eens een aflevering voor gaan kijken, om mijn mening aan te scherpen. Maar nee, haar methode vind ik goed werken en geeft duidelijkheid aan kinderen. Ik zou willen dat meer ouders het zo zouden aanpakken, dan zouden er een boel leukere kinderen rondlopen!


Wat vind jij van Jo Frost en haar programma's?

zondag 22 maart 2015

Sunday Special - Week 12

It's a beautiful daaaaay

Maandag 16 maart
De maandag wordt maar wat ongezellig, maar ik maak veel schoon en doe veel in het huishouden, werk aan mijn blog en ga in de avond tapdance doen. Ik heb ook een afspraak met de dokter ingepland. Het is wel een heel mooie dag dus ik ben superblij dat ik veel buiten kan doen.
Ik denk ook met plezier terug aan gisteren, de babyborrel was erg leuk en ik stuur de foto's hiervan naar de trotse ouders. Hun appartement zag er overigens ook heel gaaf uit en ik heb ineens weer allerlei creatieve ideeën die ik wil gebruiken voor mijn blog.

Kapper

Dinsdag 17 maart
Vandaag ging ik aan de slag met een presentatie voor een vriend van mij. Hij gaat een presentatie in een bibliotheek geven en wilde graag dat het er mooi uit zou zien en de juiste informatie zou verschaffen. Ik heb er alle tuintrends in gezet en er een mooi visueel inspiratiebord van gemaakt. Perfect voor een presentatie.
Erna haalde ik mijn moeder op om samen naar de kapper te gaan. Bij mij is er niet veel veranderd behalve mijn punten wat netter maken. Ze begonnen alweer te splijten en dat is erg vervelend. Gelukkig knipte hij mijn kapsel prima!

Ik word doof

Woensdag 18 maart
Deze ochtend ging ik naar de dokter toe. Ik heb al geruime tijd een piep in mijn oren waarvan de dienstdoende arts denkt dat ik een geluidstrauma heb opgelopen. Ik word er meteen depressief van. Ik heb altijd een uitstekend gehoor gehad, bij mijn laatste test kwam dit er ook uit. En nu denken ze dat ik een geluidstrauma heb opgelopen (blaaskapel met de carnaval?)... Ik kan het haast niet geloven en had gehoopt op een prop in mijn oren. Daarnaast valt het niet te rijmen met al mijn andere problemen: licht in mijn hoofd, duizelig en oh ja: Een te lage bloeddruk (90 over 70). Ook ben ik gestopt met medicijnen, ben ik verkouden geweest en heb ik erg veel last van mijn allergie. Wat ze me aanraden? Een gehoortest te doen, want een doorverwijzing naar KNO-arts is niet meer zomaar gedaan. Ik word ingedeeld op volgende week maar de assistente vindt die testen op de praktijk niet heel erg representatief. Dat is een goed vooruitzicht...
Later op de dag geef ik mijzelf over aan mijn fandom en koop ik een shirt voor het goede doel: Een Represent (Always Keep Fighting) shirt van Jared Padalecki (Supernatural). Het geld komt ter ere aan mensen met depressies en andere mental illnesses. Ik ben erg benieuwd naar mijn shirt, hopelijk wordt hij snel verscheept. In de avond ga ik lekker naar de yoga om te ontspannen. Ik merk dat ik down ben want ik moet bijna huilen als de leraar iets zegt dat mij raakt. Ik mis papa, ik wil niet doof worden en vind alles ronduit kut op het moment.

Working 9 to 5

Donderdag 19 maart
Gestresst word ik wakker: Ik zal toch niet ECHT gehoorbeschadiging hebben opgelopen? Ik doe een online test waarin ik word gemarkeerd als 56-jarige. Hier word ik niet rustig van. Ik google (note to self: ga nooit googlen als je ziek bent) me suf met allerlei woorden die met mij te maken hebben. Mogelijkheden: Oorsuizen kan gebeuren als je te weinig ijzer hebt - dit rijmt met mijn vermoeidheid van de afgelopen weken, mijn lusteloosheid en duizeligheid.
Oorsuizen kan gebeuren als je de ziekte van menière hebt - dit is voorgekomen aan beide kanten van de familie en rijmt met mijn duizeligheid en het gevoel dat ik soms heb dat ik op een schip sta.
Oorsuizen kan gebeuren als je zwanger bent - Really? Help!
Oorsuizen kan gebeuren als er iets ergers aan ten grondslag ligt zoals een aneurysma of nek- en rugklachten - Help, mijn vader is overleden aan een aneurysma en nek- en rugklachten (dat klinkt al een stuk beter dan een aneurysma!) heb ik ook dankzij mijn werkplek.
Ik merk dat ik er geen bal mee opschiet en gelukkig zijn het de open inloopdagen bij Beter Horen, waarmee ik gisteren een telefoongesprek heb gehad. Gek genoeg kan ik me totaal niet concentreren, ik wil de onderste steen boven krijgen! Ik kan me gewoon nog steeds niet voorstellen dat ik werkelijk een geluidstrauma zou hebben opgelopen, ik zou niet weten waar en wanneer. Ik heb niet eens in de buurt van een box gestaan en ik draai nooit harde muziek, laat staan dat ik luide muziek op mijn oren heb. Gelukkig kan ik in mijn pauze de gehoortest doen en wat blijkt? Gehoor als van een baby'tje! Links 0dB verlies en rechts slechts 3dB verlies. Perfect gehoor, dus het gerinkel in mijn oren moet een totaal andere oorzaak hebben. Een is in ieder geval uitgesloten. Nu het ander nog.
Een tulp die in huis de lente aankondigt
Op kantoor is het niet zo leuk, een gaaf project word ineens aan een ander gegund hoewel ik al een opzetje had gemaakt en de enige ben die de taal spreekt. 's Avonds stort ik mijn hart uit bij mijn moeder en draai ik erna Dolly Parton. Zij weet tenminste dat workin' 9 to 5 geen way to make a living is. En vervolgens komt ook nog eens mijn lievelingsnummer ever van Dolly voorbij: Coat of Many Colors. Ik ben al mijn worries weer vergeten.

Supernatural

Vrijdag 20 maart
Wat een fijne achtergrond heb ik toch op mijn telefoon. Het is een zwartwit foto van Jensen Ackles en ik vind het no problemo dat ik naar hem mag kijken als ik mijn telefoon aan zet.
Ik gooi twee leuke brieven op de bus en een kaartje (kaarten kopen, doe ik niet zo regelmatig) voor het kleine jongetje dat laatst geboren is. We hopen snel op kraamvisite te kunnen gaan. Op zich hebben we nog genoeg leuke dingen te doen vandaag. In de middag ben ik namelijk vrij, dus kan ik lekker aan de slag voor mijzelf. Het is leuk voor jullie om te weten dat ik mijn eigen domeinen geclaimd heb en dat ik volop aan het werken ben voor mijn nieuwe website. Ik houd jullie op de hoogte hoe dat gaat aflopen. Nog best wat werk!
Verder koop ik de Hema weer leeg (shoplog volgt) en in de avond halen we een patatje en kijken we een aflevering van Supernatural seizoen 8. We komen steeds dichter bij seizoen 9, die ik voor Sinterklaas heb gekregen. Ik ben superbenieuwd want die afleveringen zijn allemaal nieuw voor ons en die wilde ik pas kijken als ik alle seizoenen weer opnieuw begon. Straks na mijn vakantie kunnen we elke week seizoen 9 gaan volgen. Of elke dag... als het aan mij ligt.

Leaving on a jetplane

Zaterdag 21 maart
Vroeg in de ochtend breng ik mijn schatje naar Schiphol toe want hij vliegt naar Liverpool om daar dit weekend naar een match van Manchester United vs Liverpool te gaan. Ik waarschuw hem nog voor de weirdo supporters en wens hem heel veel plezier op zijn weekendje weg.
Op de terugweg ga ik langs bij mijn schoonzusje op haar open dag op het ziekenhuis. Ze legt alles uit over nucleaire geneeskunde en laat haar werkplek zien. Daarna laat ik door het gehele ziekenhuis health checks doen en ga ik op zoek naar Jan Kooijman op het Moeder en Kind Centrum wat hij eerder geopend had. Dat is maar een geintje natuurlijk want hij is er helemaal niet - snik snik - maar ik vermaak me prima. Erna ga ik nog even op visite bij mijn broer en de kleine die bij mijn moeder weer op visite zijn en in de avond blijven we er eten. Eigenlijk zou ik Once Upon A Time kijken bij mijn broer thuis, maar ze zijn allemaal een beetje moe waardoor ik wat langer bij mijn moeder blijf hangen en 't Schaep Ahoy kijk.

My way

Zondag 22 maart
Geen haan die ernaar kraait. Naar wat? Nou, naar niks dus! Ik kan doen en laten wat ik wil, niemand die zich er wat van aantrekt. Dus doe ik alleen maar dingen die ik wil. Uitslapen, lezen, hangen, nog meer slapen. Soms kan het heerlijk zijn om even niets gepland te hebben, ik zie wel wat de dag mij brengt. Weet jij het, misschien ben ik wel ineens supervroeg wakker. Geen idee, maar we zullen het wel zien!


Wat ga jij allemaal doen vandaag?

donderdag 19 maart 2015

Alles wat je wegdoet...

collect moments not things minimalisme
Op de Flow kalender van vorig jaar stond een uitspraak die interesse bij mij opwekte, over minimalisme.

Denk je eens in... alles wat je wegdoet, hoef je nooit meer te zoeken, op te bergen, schoon te maken, te repareren of te vervangen. Wat een verademing.

Dit is een uitspraak uit het boek Vrolijk huishouden van Els Jacobs. En wat heeft Els gelijk! In eerste instantie denk je vaak niet zo goed na over hoe het opruimen van je huis en het weggeven of wegdoen van spullen je kan opleveren. Dat kan echter heel erg veel zijn. Soms kan het zo zijn dat je bezittingen je verstikken en verlammen. Je kan geen kant meer op, want je consumentisme verstikt je. Dat zie je wel eens in series over hoarders (oh daar ben ik zo dol op!), waarin ze eigenlijk verlamd worden door de hoeveelheid spullen. En daar ook vaak geen afstand van kunnen doen. Oude papieren, tijdschriften van 15 jaar geleden, lege plastic flessen... Dat zijn de ergste gevallen, maar er zijn natuurlijk ook veel gevallen die spullen bewaren omdat het altijd nog van pas kan komen (ik) of dingen bewaren omdat ze die nu eenmaal nog wel eens zouden kunnen gaan gebruiken.
Als je al zo veel woorden vuil moet maken aan een voorwerp die je nu niet gebruikt... en je die 'mogelijk', 'later', 'eventueel' wel gaat gebruiken... Dan is de kans groot dat je dat nooit gaat doen. Zo heeft mijn man pas een waxinelichthoudertje gewonnen. Het was er maar eentje. Die niet in huis paste, niet bij de spullen paste en niet echt nodig was (want we komen om in de waxinelichthoudertjes). In overleg met hem - want hij had hem gewonnen, niet ik - heb ik hem weggegeven aan de kringloper. Dat vind ik fijn. Ik gooi het namelijk niet weg, maar ik doe er wel afstand van. Het is goed mogelijk dat iemand anders het houdertje wel kan gebruiken en dat maakt mij weer blij. Full circle.

Kledingcontainer: Wat mag er in?

Ik houd niet van een weggooimaatschappij, dus heb ik de nodige moeite met het weggooien van spullen of kleding. Gelukkig weet ik inmiddels meer over afvalprocessen en hoe je de stroom afval kan verminderen. Niet iedereen weet bijvoorbeeld dat je alle kleding en doeken in de kledingcontainer kan doen. Ik heb het nagezocht en uitgepluist voor jullie. Je kan er alles in gooien, ook kleding met een vlek of een scheur. Het is alleen zo dat ze je proberen te ontmoedigen dit te doen omdat ze weinig met dit soort lappen kunnen doen. Ze kunnen ze niet doorverkopen, maar wel hergebruiken. Dat is precies waar ik naar op zoek ben want een lap textiel weggooien vind ik ook zonde. Dan nog te zwijgen over andere apparaten...

Zo is mijn vaatwasser ruim drie maanden geleden gaan hemelen. Precies rond de tijd dat je hem het hardst nodig hebt: Kerstmis en oud en nieuw stonden voor de deur. En toch bleek dat we hem niet nodig hebben. We hebben de vaatwasser vervangen voor het ouderwets afwassen en dat gaat beter als ooit tevoren. Direct na het avondeten staan we op om samen de afwas te doen. Het is niet alleen snel gedaan, maar ook nog eens gezellig. Tijdens het afwassen nemen we de dag door, of discussiëren over iets wat we gelezen of gezien hebben. Of we konden zo Wie Is De Mol strategieën bespreken.
Ook hebben we recentelijk een nieuwe televisie aangeschaft. Dat ding is prachtig en ik ben er enorm blij mee, maar dat betekende voor ons allebei wel de allereerste tv die we aanschaften. En de ander was niet eens stuk! Hij begon al wel wat kuren te vertonen en we waren toe aan iets nieuws met een mooi beeld zonder een enorme toeter aan de achterkant. We hadden nog een echt ouderwetse beeldbuis. Dat is gelukt, maar de oude kon ik niet weggooien, want die doet het nog...
Onze combimagnetron was niet meer te reanimeren. We zijn er nog mee naar een Repair Café geweest, maar ook daar moesten ze ons teleurstellen. Onze Chinees was zo in elkaar gezet dat het niet de bedoeling is dat je hem repareert. De magnetron doet het nog goed, maar de oven niet meer.
Wat te doen met al deze elektronische apparaten?

Kringloop

De vaatwasser was niet meer te repareren. De televisie deed het nog wel, maar hij kreeg kuren. Inclusief afstandsbediening en gebruiksaanwijzing zijn ze erg blij met deze beeldbuis. Ik vroeg me werkelijk af of iemand nog iets met onze combimagnetron kon, hoewel de magnetron nog prima werkt. Toen ik eens een telefoontje pleegde naar de kringloper bleken ze blij te zijn met alles wat ik aanbood. Sterker: Het werd zelfs allemaal gratis bij mij opgehaald! Enige eis vanuit de Kringloper: Het moet schoon zijn. Dus poetste ik alles nog eens schoon en kwamen zij het vervolgens gewoon op een woensdag ophalen. Enige onderdelen kunnen ze hergebruiken en zodoende dat het zonde is om spullen op de stort te gooien. Alle elektronische apparaten kunnen ingeleverd worden mits er nog een stekker aan zit. Dat is toch geweldig!

Heb jij nog oude spullen liggen waarvan je denkt dat niemand er happy van wordt? Waarvan je verwacht dat je het naar de stort moet brengen? Neem even contact op met je kringloper uit de buurt en je weet binnen no time wat je wel en niet aan hen kan doneren.


Wist jij dat je alle elektronische apparaten met stekker kan inleveren, ook als het apparaat stuk is?
Related Posts with Thumbnails